یک شاخه ی خشک،زار و غمناک،شکست، آهسته فروفتاد و بر خاک نشست، آن شاخه ی خشک،عشق من بود که مرد، وان خاک دلم که طرفی از عشق نبرد، جز مسخره نیست،عشق تا بوده و هست با مسخرگی ، جهانی انداخته دست....(کارو)